Dzisiejsze drugie czytanie z Listu świętego Pawła do Rzymian (8, 28-30) występuje także w Nieszporach w tekstach wspólnych o świętych mężczyznach i świętych kobietach. I, podobnie jak powołał swego Syna, „by był pierworodnym między wielu braćmi” (Rz 8, 29c) oraz wielu mężczyzn i kobiet powołał i nadal powołuje do wstępowania w Jego ślady, także nas Bóg powołuje do tego, abyśmy kroczyli Jego ścieżkami i bezgranicznie Mu zaufali na wzór Jezusa. Warto sobie zadać pytanie: Czy i ja potrafię, jak najlepiej tylko umiem, naśladować Zbawiciela?
Dzisiejsza Ewangelia (Mt 13, 44-52) skłania nas do zastanowienia się, czy i my, podobnie jak kupiec, który odnalazł skarb na roli i natychmiast ją kupił (por. w. 44) oraz ten, który dla jednej drogocennej perły sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją (por. w. 45), przychodzimy do Jezusa, Najcenniejszego Skarbu, czy to w modlitwie, czy to na mszę w niedzielę i święto nakazane, z głębokim pragnieniem spotkania z Nim i podzielenia się wszystkim, co nas trapi, czy też na zasadzie: „bo taki jest obowiązek”, „bo tak trzeba”, itp. Ponadto warto zastanowić się, na przykładzie sieci pełnej ryb, z której wyciągnięto i do naczynia włożono dobre, a złe odrzucono (por. w. 47-48), czy i w naszym życiu dobro jest zawsze dobrem, a zło złem oraz czy zawsze, nawet w najtrudniejszych sytuacjach, potrafimy zawsze stać po stronie dobra i wystrzegać się jakichkolwiek złych myśli, mowy i uczynków na wzór Psalmisty, „nienawidzącego wszelkiej drogi fałszu i uważającego za słuszne wszystkie postanowienia Pańskie” (por. Ps 119 (118), 129ba).
Dodaj komentarz