Rozważanie Słowa Bożego – XXX NIEDZIELA ZWYKŁA A – 29 października 2023

W dzisiejszej Ewangelii słyszymy dialog Jezusa z uczonym w Prawie. Mianowicie Zbawiciel, na pytanie: „Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?” (Mt 22, 36), odpowiada: „„Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem”. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy” (Mt 22, 37b-40). Na początku niniejszych słów Jezus nawiązuje do słów Księgi Powtórzonego Prawa (6, 4-7), które odmawiał codziennie każdy pobożny Żyd, a które znajduje się także w Liturgii Godzin, a konkretnie w czytaniu Komplety (Modlitwy na zakończenie dnia) po I Nieszporach niedzieli i uroczystości: „Słuchaj, Izraelu: Pan jest naszym Bogiem, Panem jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich sił swoich. Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom, będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży, kładąc się spać i wstając ze snu”. Na podstawie tychże słów Jezus przedstawia kolejne bardzo ważne przykazanie: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego” (Mt 22, 39b).

W drugim czytaniu z Pierwszego Listu do Tesaloniczan św. Paweł mówi o adresatach listu, że „ich wiara w Boga wszędzie dała się poznać” (por. 1 Tes 1, 8b). Niniejsze słowa oznaczają to, że, poprzez dobre uczynki, a także wypełnianie w swoim życiu Bożych przykazań, inni ludzie od razu mogą poznać, że jest się człowiekiem wiary w Boga.

W kontekście zacytowanych w czasie niniejszej refleksji fragmentów z dzisiejszej Liturgii Słowa, warto zadać sobie następujące pytania: „Czy potrafię w swoim życiu wypełniać przykazania miłości względem Boga i bliźniego, w związku z czym słowa refrenu dzisiejszego psalmu responsoryjnego („Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja” (Ps 18 (17), 2)) stają się deklaracją prawdziwie odzwierciedlającą rzeczywistość?”, a także: „Czy słowa św. Pawła z dzisiejszego drugiego czytania z Pierwszego Listu do Tesaloniczan: „wasza wiara w Boga wszędzie dała się poznać” odnoszą się także do mnie, tzn. czy potrafię być człowiekiem wiary w Boga w taki sposób, że inni ludzie mogą między innymi po tym mnie poznać?”.