Dzisiejsza Liturgia Słowa mówi nam, abyśmy Boga i Jego przykazania zawsze stawiali w centrum naszego życia, by nasza wiara nie była wiarą „na pokaz”, ale wiarą, której praktykowanie wypływa z serca, a także by zawsze odrzucać to, co jest nieczyste, czyli – jak wylicza to Jezus w dzisiejszej Ewangelii (Mk 7, 1-8a. 14-15. 21-23) – „złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pychę i głupotę” (por. Mk 7, 21-22).
Jeśli chodzi o aspekt stawiania Boga i Jego przykazań w centrum naszego życia, wzywa do tego Mojżesz w swej mowie do Narodu Wybranego z dzisiejszego pierwszego czytania z Księgi Powtórzonego Prawa (4, 1-2. 6-8). Czyni to następującymi słowami: „A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, które uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i nic z tego nie odejmiecie, zachowując nakazy Pana, Boga waszego, które na was nakładam. Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach, powiedzą: «Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny»” (Pwt 4, 1-2. 6). Gdy tradycje ludzkie będziemy stawiać ponad przykazania Boże, a nasza wiara będzie wiarą „na pokaz”, będzie można przypasować do nas słowa z Księgi proroka Izajasza, które Jezus cytuje w dzisiejszej Ewangelii: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi” (Mk 7, 6c-7 [Iz 29, 13]), po których Zbawiciel czyni następujący wyrzut: „Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji” (Mk 7, 8a). Przed praktykowaniem wiary „na pokaz”, poddawaniem się rzeczom nieczystym oraz stawianiem ludzkich tradycji ponad Boga i Jego przykazania, przestrzega nas także św. Jakub w dzisiejszym drugim czytaniu ze swego Listu (1, 17-18. 21b-22. 27), słowami: „Wprowadzajcie słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie. Religijność czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca jest taka: opiekować się sierotami i wdowami w ich utrapieniach i zachować siebie samego nie skażonym wpływami świata” (Jk 1, 22. 27).
W odniesieniu do aspektów, na który nacisk bierze dzisiejsza Liturgia Słowa, warto postawić sobie pytanie: „Czy potrafię zawsze stawiać Boga i Jego przykazania w centrum naszego życia, a zarazem ponad tradycje ludzkie, unikać rzeczy nieczystych, które Jezus wymienia w dzisiejszej Ewangelii oraz praktykowania wiary ‚na pokaz’”?
Drodzy Bracia i Siostry, niech Pan Bóg pomoże nam, aby nasza wiara była zawsze wiarą, której praktykowanie wypływa z serca, unikać rzeczy nieczystych, które są zagrożeniem, jeśli chodzi o nasze życie wiarą w Boga, a także zawsze stawiać Niego samego i Jego przykazania w centrum naszego życia.
Dodaj komentarz