Dzisiejsza Liturgia Słowa uczy nas, aby uważnie słuchać Boga i bliźnich oraz budować swe życie na wiernym przestrzeganiu przykazania miłości Boga i bliźniego.
Jeśli chodzi o pierwszy aspekt, do uważnego słuchania zarówno Boga, jak i bliźnich, ale także Słowa Bożego, pobudzają nas słowa: „Słuchaj, Izraelu”, które, w dzisiejszym pierwszym czytaniu z Księgi Powtórzonego Prawa (6, 2-6), Mojżesz dwukrotnie używa, mówiąc do ludu, aby zawsze był wierny nakazom Pana Boga oraz przykazaniom miłości względem Niego i bliźniego (por. Pwt 6, 3-6). Owe słowa, którymi Mojżesz rozpoczyna swe mowy do ludu izraelskiego, pobudzają nas do postawienia sobie pytania: „Czy potrafię uważnie słuchać głosu Boga i bliźniego, nie zagłuszając ich głosów?”.
Drugi aspekt – budowanie swego życia na wiernym przestrzeganiu przykazania miłości Boga i bliźniego – zawarty jest w sposób szczególny we wspomnianym wcześniej dzisiejszym pierwszym czytaniu z Księgi Powtórzonego Prawa oraz dzisiejszej Ewangelii (Mk 12, 28b-34). W pierwszym ze wspomnianych wyżej czytań, Mojżesz mówi do ludu Izraela między innymi: „Będziesz się bał Pana, Boga swego, zachowując wszystkie Jego nakazy i prawa, (…) byś długo mógł żyć. Słuchaj, Izraelu, i pilnie tego przestrzegaj, aby ci się dobrze powodziło i abyś się bardzo rozmnożył, jak ci przyrzekł Pan, Bóg ojców twoich (…). Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Pan jedynie. Będziesz więc miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił. Pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję” (Pwt 6, 2ab i d. 3abc. 4-6). W dzisiejszej Ewangelii natomiast Jezus, który sam dał przykład, jak najlepiej wypełniać przykazanie miłości Boga i bliźnego, co podkreśla autor Listu do Hebrajczyków, którego fragment odczytywany jest jako dzisiejsze drugie czytanie (Hbr 7, 26-27: „Takiego bowiem potrzeba nam było arcykapłana: świętego, niewinnego, nieskalanego, oddzielonego od grzeszników, wywyższonego ponad niebiosa, takiego, który nie jest zobowiązany, jak inni arcykapłani, do składania codziennej ofiary najpierw za swoje grzechy, a potem za grzechy ludu. To bowiem uczynił raz na zawsze, ofiarując samego siebie”), na pytanie uczonego w Prawie: „Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?”, odpowiada: „Pierwsze jest: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą”. Drugie jest to: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie ma innego przykazania większego od tych”, co uczony w Prawie uznaje za słuszną odpowiedź, na co Zbawiciel mówi mu: „Niedaleko jesteś od królestwa Bożego” (por. Mk 12, 28b. 29b-31. 32b-33. 34b). Zacytowane przed chwilą fragmenty dzisiejszych pierwszego czytania i Ewangelii oraz (w nawiasie) drugiego czytania uczą nas, że przykazanie miłości Boga i bliźniego są najważniejszym fundamentem naszego życia chrześcijańskiego. Warto więc na tymże fundamencie budować nieustannie swoje życie, wprowadzając niniejsze przykazanie w czyn, a także uczyć tego innych, zarówno słowem, jak i przykładem.
Drodzy Bracia i Siostry, niech Pan Bóg pomoże nam uważnie wsłuchiwać się w głos Jego i bliźniego oraz zawsze w czyn przykazanie miłości Boga i bliźniego, ucząc, słowem i przykładem, jego wypełniania innych.
Dodaj komentarz