Rozważanie Słowa Bożego – ŚWIĘTO OFIAROWANIA PAŃSKIEGO – 2 lutego 2025

W dzisiejszą niedzielę, czczoną w Kościele jako Święto Ofiarowania Pańskiego, w czasie Eucharystii słowami, które mogą przykuć naszą uwagę – szczególnie wtedy, gdy Eucharystię poprzedza procesja – są słowa Symeona z dzisiejszej Ewangelii, a mianowicie: „Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela” (Łk 2, 32), które padają, oprócz śpiewu w czasie procesji do ołtarza – o ile ta procesja miała miejsce w czasie mszy w naszych parafiach – także w dzisiejszych aklamacji przed Ewangelią i w samej Ewangelii. Niniejsze zdanie ma nam za zadanie podkreślić, że tylko Chrystus jest Światłością niegasnącą i warto mieć nieustannie ku Niemu nasze serce skierowane tak, aby móc jak najbezpieczniej do Niego dojść i nie ulec żadnym pokusom wkroczenia na zgubną drogę ciemności, która na początku może wydawać się przyjemna, ale na końcu skutki podążania z dala od drogi, prowadzącej ku Chrystusowi, okażą się zgubne. „Idźmy wszyscy na spotkanie Chrystusa. Z ochoczym sercem podążajmy wielbiąc Jego tajemnice. Niechaj nikogo nie zabraknie na tym spotkaniu, niech każdy niesie zapaloną świecę. (…) Idźmy więc wszyscy razem, śpieszmy na spotkanie Boga. Oto pojawiło się „Światło prawdziwe, które oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi”. Oświećmy się nim, bracia, i świećmy nim wszyscy. Niechaj nikt z nas nie pozostaje z dala od tego Światła. Niechaj nikt, kto je otrzymał, nie trwa dłużej w ciemnościach. Idźmy wszyscy jaśniejący, idźmy razem wszyscy oświeceni i przyjmijmy wraz ze starcem Symeonem jasne i wieczne Światło. Wraz z nim wychwalajmy i dziękujmy Bogu, Ojcu światłości, który zesłał prawdziwe Światło, rozproszył ciemności i nas wszystkich uczynił jaśniejącymi” (św. Sofroniusz, biskup, Kazanie 3 na święto Ofiarowania Pańskiego, 6. 7).
Drodzy Bracia i Siostry, niech Pan Bóg pomoże nam zawsze mieć serce skierowane ku Chrystusowi – Światłu na oświecenie pogan i Chwale naszego ludu – abyśmy zawsze z radością ku Niemu podążali, a na końcu ziemskiej wędrówki okazali się godni odziedziczyć Królestwo Światłości nieprzemijającej.