Liturgia dzisiejszego dnia jest bardzo specyficzna. Najpierw, przy obrzędzie święcenia palm, śpiewamy: „Hosanna Synowi Dawidowemu!”, następnie zaś czytamy Ewangelię o zbawiennej dla nas Męce Pana naszego Jezusa Chrystusa. O tym, że Jezus cierpliwie zniesie śmierć krzyżową, pisał prorok Izajasz w słowach: „Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym mi brodę. Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i opluciem” (Iz 50, 6). O tym, że Jezus dobrowolnie przyjął na siebie ludzkie ciało, nie przestając być Bogiem, i poniósł za nas śmierć, przebaczając nam nasze grzechy podkreśla św. Paweł w dzisiejszym fragmencie Listu do Filipian w następujących słowach: „Chrystus Jezus, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stając się podobnym do ludzi. A w zewnętrznej postaci uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię” (Flp 2, 6-9). Z tych dwóch fragmentów dzisiejszych czytań wynika wyznawana przez nas nieustannie prawda, że Jezus, rodząc się z Dziewicy, stał się podobny do nas prócz grzechu, przyjmując na siebie śmierć krzyżową, pokonując szatana i odkupując nas od śmierci wiecznej.
Drodzy Bracia i Siostry, warto wpatrywać się w krzyż i dziękować Jezusowi za to, że dzięki Jego śmierci, otrzymaliśmy jak gdyby bilet wstępu do nieba w postaci tego, że, umierając na tej ziemi, rodzimy się na nowo w Królestwie Niebieskim.
Dodaj komentarz