Dzisiejsza Ewangelia opisuje przysłowiowe “dwie strony medalu”. Mianowicie na wstępie słyszymy, że, po nowinie anioła, który przekazał niewiastom, że Jezus zmartwychwstał, one poszły oznajmić tę radosną nowinę Jego uczniom, spotykając w drodze samego Zbawiciela, któremu oddały pokłon i który powiedział do nich: “Witajcie!”, a następnie: “Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą” (Mt 28, 9a. 10b). Natomiast przysłowiową “drugą stroną medalu” jest przekupienie straży przez arcykapłanów słowami, jakoby Chrystus nie zmartwychwstał, ale “Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go” (Mt 28, 13c), w związku z czym, jak pisze Ewangelista na końcu dzisiejszego fragmentu, “niniejsza pogłoska rozniosła się między Żydami i trwa aż do dnia dzisiejszego” (Mt 28, 15b). W związku z tym warto zadać sobie pytanie: “Czy, podobnie jak niewiasty i uczniowie, potrafię przyjąć Chrystusa i postawić Go w centrum mojego życia czy też, podobnie jak arcykapłani, którzy rozpuścili fałszywą pogłoskę, że Chrystus nie zmartwychwstał, w centrum stawiam rzeczy przemijające?”.
“Zmartwychwstanie Chrystusa jest ciągle źródłem radości i mocy dla wszystkich, którzy z wiarą Go przyjmują” (ks. Edward Sztafrowski, “Wprowadzenie do liturgii Mszy niedzielnych i świątecznych”). Warto więc na niniejsze pytanie oraz zdanie kolejno odpowiedzieć i rozważyć w swoim sercu.
Dodaj komentarz