W dzisiejszej Ewangelii (Łk 1, 39-56) Maryja wychwala Boga za wielkie rzeczy, które Bóg uczynił w Jej życiu i dziejach Narodu Wybranego – Izraela. W swym hymnie uwielbienia (Łk 1, 46-55) Matka Boża określa siebie jako Służebnicę Pańską (por. Łk 1, 48a), używając tego wyrażenia także w chwili Zwiastowania (por. Łk 1, 38). Określając się mianem Służebnicy Pańskiej, Maryja całkowicie poddaje się woli Bożej i wyznaje, że tylko z Bogiem wszystko jest możliwe i w zjednoczeniu z Nim i z Jego wolą życie jest naprawdę szczęśliwe, wbrew temu, co mówi świat.
Dzisiaj Maryja uczy nas pokory, której dała wyraz, nie przypisując sobie żadnych zasług i nie polegając na samej sobie, ale całkowicie i bezgranicznie powierzając się Bogu, Jego łasce i Jego nieomylnej woli. Uczy nas tego, abyśmy, naśladując Ją w wyżej wymienionych cnotach, mogli podobać się Bogu, wzrastając przy tym w Jego łasce, a przez to szczęśliwie dojść na wieczną ucztę w Królestwie Niebieskim, gdzie Ona – Królowa – stoi po prawicy Króla królów, to jest Boga w Trójcy Świętej Jedynego, jak określa to refren dzisiejszego Psalmu responsoryjnego (por. Ps 45 (44), 10b).
Czy, tak jak Maryja, potrafię podporządkować się Bogu i Jego nieomylnej woli, nigdy nie polegając na samym sobie, ale na Nim, wyznając, że tylko z Bogiem wszystko jest możliwe?
Dodaj komentarz