Rozważanie Słowa Bożego – XXVIII NIEDZIELA ZWYKŁA C – 12 października 2025

Dzisiejszy fragment ewangeliczny (Łk 17, 11-19), bezpośrednio występujący po tym, odczytanym tydzień temu (Łk 17, 5-10), gdzie Apostołowie proszą Zbawiciela: „Przymnóż nam wiary” (por. Łk 17, 5), w odniesieniu do tejże prośby uczniów z ubiegłoniedzielnej Ewangelii, poucza nas, że praktykowanie wiary, wyrażające się w konkretnych działaniach, polega też – oprócz działań, do których tydzień temu zachęcał Jezus (uznawaniu, że jest On zdolny do rzeczy po ludzku niemożliwych i nie czyni nic przeciwko człowiekowi oraz wiernemu przyjmowaniu i realizacji działania, przez Niego nam powierzonego) – na przyjmowaniu Jego łask z wiarą i wdzięczności za nie, co wyraża przykład cudzoziemca, który, jako jedyny z uzdrowionych przez Jezusa trędowatych, wrócił i złożył Zbawicielowi podziękę za dar uwolnienia od tej niedogodności, a także, o czym świadczą chociażby słowa Jezusa do tegoż cudzoziemca, konkludujące dzisiejszą Ewangelię: „Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła” (Łk 17, 19b), przyjął tenże dar z wiarą.

Wyłaniające się z dzisiejszej Ewangelii cnoty – przyjmowanie łask, które udziela nam Bóg, z wiarą, oraz wdzięczność za nie – w odniesieniu do wczorajszego i dzisiejszego Jubileuszu Pobożności Maryjnej, odbywającego się w Rzymie, widoczne są także w życiu Maryi, a w szczególności w scenie Zwiastowania, gdy przyjmuje wolę Bożą, dotyczącą zostania Matką Jego Syna, i wyśpiewywania przez Nią, w czasie Nawiedzenia św. Elżbiety, hymnu „Magnificat”, którym Kościół modli się codziennie w czasie Nieszporów (por. Łk 1, 37. 46-55). Jeśli chodzi o Pobożność Maryjną, której Jubileuszu przeżywamy dziś drugi dzień, warto, abyśmy, na wzór Maryi, której gorącymi czcicielami byli również św. Jan Paweł II i wspominany dziś niedawno kanonizowany św. Karol Acutis, naśladowali Jej cnoty, w tym te, które wyłaniają się z dzisiejszej Ewangelii, a które – jak wspomniałem wcześniej – praktykowała Ona chociażby poprzez wyżej przytoczone wydarzenia w scenach Zwiastowania i Nawiedzenia św. Elżbiety, z wiarą przyjmowali wszelkie łaski, którymi obdarza nas Pan Bóg, a także dziękowali i uwielbiali Go za nie, a także za to, iż pobudza nas do dokonywania różnorakich działań na Jego większą chwałę.

Czy, podobnie jak Maryja, potrafię z wiarą przyjmować wszelkie łaski, którymi obdarza mnie Pan Bóg, a także dziękować i uwielbiać Go za nie, a także za to, iż pobudza mnie do dokonywania różnorakich działań na Jego większą chwałę?