Rozważanie Słowa Bożego – XXX NIEDZIELA ZWYKŁA C – 26 października 2025

W dzisiejszej Ewangelii (Łk 18, 9-14) Jezus opowiada nam przypowieść o faryzeuszu i celniku, by pokazać nam, na czym polega prawdziwa pokora. Wniosek, podobny w swym przekazie do dzisiejszego fragmentu, wypływa z następującej historii:
Było sobie troje dzieci: dwaj bracia, pochodzący z bogatej rodziny, i ich kuzynka, pochodząca z biednej rodziny. Byli oni na pastwisku, pilnowali owiec i opowiadali historie. W pewnym momencie przyszedł do nich szary ludzik, który, słysząc opowiadane przez nich historie, powiedział: „Jesteście dobrymi dziećmi” i dodał: „Chciałbym wręczyć Wam prezent”, po czym wyjął ze swej teczki bułki, wręczył je dzieciom i odszedł. Od razu po odejściu ludzika, bracia zakpili sobie z podarunku, rzucając swą bułkę na ziemię i sprawiając, że potoczyła się ona z góry na dół. Próbowali nakłonić do tego samego też kuzynkę, ale ona odmówiła, mówiąc: „Jak szczęśliwi będą moi rodzice, jak przyniosę bułkę do domu”, a następnie idąc do domu. Gdy dziewczę przyszło do domu, jej rodzice, widząc bułkę, bardzo się ucieszyli, tym bardziej, że w jej środku było złoto, co okazało się, po przecięciu jej na pół. Owa historia ich kuzynki pobudziła owych braci do odszukania swoich bułek, które dostali od szarego ludzika, jednakże tychże prezentów nie znaleźli.
Owa historia uczy – podobnie zresztą, jak i dzisiejsza przypowieść Jezusa – że pokora i niestawianie siebie na piedestale może zaprowadzić nas do rzeczy wielkich i wielu przyjaciół, pycha zaś i stawianie siebie na piedestale – prędzej czy później – do ich utraty.
Pierwszą z postaw reprezentował celnik, który umiał z pokorą uznać siebie za człowieka, któremu niekiedy zdarza się upaść, i prosi Boga o przebaczenie mu tych upadków i wsparcie w ich unikaniu, drugą z postaw natomiast faryzeusz, który uważał siebie za lepszych od innych. Uznanie w oczach Boga znajduje zdecydowanie pierwsza z przytoczonych postaw i wypowiadana w tejże postawie modlitwa, co podkreśla Jezus w słowach: „Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten” (Łk 18, 14a).
A z jaką postawą utożsamiamy się my? Z postawą faryzeusza czy z postawą celnika?
Odpowiadając sobie na to pytanie, pamiętajmy o słowach Jezusa, konkludujących dzisiejszą Ewangelię: „Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony” (Łk 18, 14b).