Nie jest przypadkowe, że w Nowy Rok Pański wkraczamy z Maryją, albowiem – co widać chociażby w dzisiejszej Ewangelii (Łk 2, 16-21) – uczy nas Ona, abyśmy trwali przy Chrystusie każdego dnia, co ma wyrażać się także w wiernym wypełnianiu Jego woli i zadawaniu sobie pytania, również na podstawie różnych życiowych sytuacji – podobnie jak Maryja, Która – jak pisze Ewangelista Łukasz – „zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu” (Łk 2, 19) – „Panie, co chcesz mi powiedzieć przez takie czy inne wydarzenie? Czego ode mnie żądasz? Co mam robić?”. Warto także zastanowić się także – w odniesieniu do sytuacji, co do których nie mamy pewności, jak w związku z nią postąpić – co w tej samej sytuacji uczyniłby Jezus, i, na podstawie uzyskanej odpowiedzi, podjąć odpowiednie działanie.
Abyśmy umieli podejmować niniejsze działania w tym Nowym Roku, jak i w kolejnych latach naszego życia, Jezus wspiera nas w tym i umacnia Swym błogosławieństwem, podobnie jak wsparł On i umocnił nim pasterzy, którzy przyszli do Jego żłóbka, a wcześniej, bo w Starym Przymierzu, synów Izraela, którzy dostępowali tegoż błogosławieństwa zgodnie z przepisami Prawa Mojżeszowego (Boży nakaz odnośnie udzielania błogosławieństwa ludowi wybranemu widzimy w pierwszym czytaniu z Księgi Liczb (6, 22-27)), z niewoli którego – co podkreśla św. Paweł w dzisiejszym drugim czytaniu z Listu do Galatów (4, 4-7) – Chrystus wykupił nas i ustanowił Swoimi przybranymi synami i córkami, dzięki czemu możemy, z pomocą Ducha Świętego, śmiało nazywać Boga naszym Ojcem, co było rzeczą niemożliwą dla poddanego Prawu Izraelity, który patrzył na Boga (Jahwe) jako Kogoś potężnego i odległego, w związku z czym nie ośmieliłby nazwać Go swoim Ojcem, a nawet wymówić Jego Imienia; Zbawiciel – za Którego uznali Nowonarodzone Dziecię Jezus pasterze, gdy przybyli do miejsca, gdzie przebywało wraz ze Swymi Rodzicami, co wyrażało się w opowiadaniu przez nich wszystkiego, „co zostało im objawione o tym Dziecięciu” (por. Łk 2, 16-17) – mógł dokonać wykupienia nas z niewoli Prawa i ustanowienia nas Swymi przybranymi dziećmi dzięki posłuszeństwu Maryi, Która powiedziała „tak”, przyjmując tym samym powierzoną Jej misję zostania przez Nią Jego Matką i okazując posłuszeństwo planowi Bożemu, który zakładał tenże wyżej wspomniany akt ze strony Chrystusa (por. Łk 1, 37).
Na Nowy Rok Pański 2026, słowami tzw. „błogosławieństwa Aaronowego”, które zamieściłem poniżej i które znajduje się w dzisiejszym pierwszym czytaniu (Lb 6, 24-26), pragnę życzyć, abyśmy każdego jego dnia, jak i w kolejnych latach naszego życia, nieustannie trwali przy Zbawicielu, wiernie pełniąc – tak jak Maryja – Jego wolę, a także by wszystko, czego pragniemy, spełniło się zgodnie z wolą Bożą.
„Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem”.
Dodaj komentarz