Podobnie jak tydzień temu (Mt 13, 1-23 (wersja krótsza: Mt 13, 1-9)), tak i w dzisiejszą niedzielę w Ewangelii (Mt 13, 24-43 (wersja krótsza: Mt 13, 24-30)) Jezus opowiada przypowieść i (w wersji dłuższej dzisiejszego fragmentu ewangelicznego) wyjaśnia ją uczniom. W przeciwieństwie do fragmentu sprzed tygodnia, dzisiaj Jezus (w wersji dłuższej) opowiada nie jedną, ale trzy przypowieści – o chwaście wśród zboża (Mt 13, 24-30), o ziarnku gorczycy (Mt 13, 31-32) i o zaczynie (Mt 13, 33) – z których wypływa jeden wniosek: nasz wzrost duchowy dokonuje się tylko i wyłącznie dzięki łasce Bożej, która w sakramencie pokuty i pojednania utwierdza w nas to, co dobre (symbol pszenicy, a także ziarna gorczycy, które wzrasta, stając się wielkim drzewem, pod którym gnieżdżą się ptaki podniebne, i zaczynu, który, po włożeniu przez pewną kobietę trzech miar mąki, zakwasił się), i wyrywa to, co złe (symbol chwastu). Ostateczne zwycięstwo dobra nad złem nastąpi przy końcu świata, co podkreśla Jezus, tłumacząc uczniom przypowieść o chwaście wśród zboża (Mt 13, 36-43), w związku z czym Zbawiciel mówi, że wszystko to, co złe, tj. zgorszenia i dopuszczający się nieprawości, ostatecznie zostanie usunięte, a to, co dobre, utwierdzone na zawsze. Warto, abyśmy i my w swoim życiu – nigdy na własną rękę, lecz z pomocą łaski Bożej – usuwali w swoim życiu spośród siebie to, co złe, a troszczyli się o utwierdzenie tego, co dobre, i robili to również wspólnie z innymi, a szczególnie naszymi braćmi i siostrami w wierze (papież Franciszek określił to – w homilii w czasie Eucharystii z okazji III Światowego Dnia Dziadków i Osób Starszych w dniu 23 lipca 2023 roku, w której miałem okazję uczestniczyć osobiście – mianem „wspólnego wzrastania”), a tym samym budowali już tu, na ziemi, Królestwo Boże. Wtedy przyniesie to ogromny pożytek zarówno dla nas, jak i dla naszych braci i sióstr.
Czy potrafię wzrastać w łasce Bożej, dając Bogu regularnie utwierdzać we mnie to, co dobre, a usuwać to, co złe, a także budować Królestwo Boże na ziemi – samemu poprzez przykład swego życia, a także z innymi, którzy również na mnie oddziałują przykładem swego życia – usuwając to, co złe, i troszcząc się o utwierdzenie tego, co dobre?

Dodaj komentarz