W wersetach 46-55 rozdziału 1 Ewangelii według św. Łukasza, które dzisiaj usłyszeliśmy (dzisiejsza perykopa to dokładnie wersety 39-56 rozdziału 1 tejże Ewangelii), Maryja wychwala Boga za wszystko, co dla Niej, jako Matki Jego Syna i jako Jego pokornej Służebnicy, uczynił. Niniejszy hymn uwielbienia Wszechmocnego przez Maryję, noszący tytuł „Magnificat”, odmawia się codziennie w czasie Nieszporów i jest okazją do uczynienia słów Maryi naszymi, dziękując Bogu za wszystko, co dla nas uczynił. Warto więc jak najczęściej dziękować Bogu za wszystko, czym nas w życiu obdarza, na wzór Maryi, Jego pokornej Służebnicy.
«Wielbi dusza moja Pana
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.
Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.
Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie
nad tymi, którzy się Go boją.
Okazał moc swego ramienia,
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu,
a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami,
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem,
pomny na swe miłosierdzie.
Jak obiecał naszym ojcom,
Abrahamowi i jego potomstwu na wieki».
(Łk 1, 46-55)
Dodaj komentarz