W dzisiejszej Ewangelii (Mk 1, 1-8) słyszymy mowę św. Jana Chrzciciela na pustyni. Szczególnie warte uwagi w niniejszym fragmencie są słowa: „Jak jest napisane u proroka Izajasza: «(…) Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki», wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów. (…) I tak głosił: «Idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, On zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym»”. (Mk 1, 2a. 3-4. 7-8). Z tychże słów można wyciągnąć następujące refleksje:
- „Prostować drogę” oznacza jak najlepiej przygotować się na przyjście Pana poprzez wytrwałą modlitwę, usuwając z tejże drogi wyboje, jakimi są nasze grzechy, które całkowicie zmazują się w sakramencie pokuty i pojednania.
- Podobnie, jak cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy ciągnęły do Jana Chrzciciela, by słuchać głoszenia przez niego chrztu nawrócenia na odpuszczenie grzechów, a także przyjmując chrzest w wodzie Jordan, wyznając swoje grzechy (por. Mk 1, 5ab. 4bc. 5cd), tak samo i my, co niedzielę i w każde święto nakazane, ale niekiedy także w wybrany dzień powszedni, przychodzimy na naszą pustynię, jaką są nasze świątynie, słuchając Słowa Bożego i przystępując do sakramentów.
- Odnosząc się do słów Jana Chrzciciela: „Idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, On zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym” (Mk 1, 7-8), warto zadać sobie następujące pytania: „Czy potrafię dostrzegać obecność Jezusa w moim życiu? Czy wierzę, że On może oświecić mnie swoim Duchem w mojej codzienności?”.
Podobnie jak przedstawiłem to powyżej, warto dzisiejszą Ewangelię rozważyć etapami, by dobrze ją zrozumieć i wyciągnąć z niej jak najlepsze wnioski.
Dodaj komentarz