Dzisiejsza Liturgia Słowa stawia nam pytanie: „Na kim chcemy polegać: na Bogu czy na samym sobie?”.
Owo pytanie może nasuwać się nam szczególnie po lekturze dzisiejszego pierwszego czytania z Księgi Jozuego (24, 1-2a. 15-17. 18b) i dzisiejszej Ewangelii, którą jest, podobnie jak w poprzednie cztery niedziele, fragment szóstego rozdziału Ewangelii według św. Jana (tym razem, w ramach Ewangelii, odczytywane są wersety 55 i 60-69 tegoż rozdziału).
W pierwszym z wymienionych czytań Jozue mówi do ludu Izraela następujące słowa: „Gdyby wam się nie podobało służyć Panu, rozstrzygnijcie dziś, komu służyć chcecie, czy bóstwom, którym służyli wasi przodkowie po drugiej stronie Rzeki, czy też bóstwom Amorytów, w których kraju zamieszkaliście. Ja sam i mój dom służyć chcemy Panu”, na co lud odpowiada: „Dalecy jesteśmy od tego, abyśmy mieli opuścić Pana, a służyć cudzym bogom. Czyż to nie Pan, Bóg nasz, wyprowadził nas i przodków naszych z ziemi egipskiej, z domu niewoli? Czyż nie On przed oczyma naszymi uczynił wielkie znaki i ochraniał nas przez całą drogę, którą szliśmy, i wśród wszystkich ludów, pomiędzy którymi przechodziliśmy? My również chcemy służyć Panu, bo On jest naszym Bogiem” (Joz 24, 15-17. 18b). Jeśli chodzi natomiast o dzisiejszą Ewangelię, wielu zgorszyło się słowami Jezusa: „Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem”, ponieważ owe słowa zostały zrozumiane przez nich dosłownie. Na owo zgorszenie i szemranie wielu spośród Jego uczniów: „Trudna jest ta mowa. Któż jej może słuchać?”, Zbawiciel odpowiada słowami: „To was gorszy? A gdy ujrzycie Syna Człowieczego wstępującego tam, gdzie był przedtem? To Duch daje życie; ciało na nic się nie zda. Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem. Lecz pośród was są tacy, którzy nie wierzą” oraz: „Oto dlaczego wam powiedziałem: Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli nie zostało mu to dane przez Ojca” (przytoczony przed chwilą fragment Chrystus wypowiedział, wiedząc, kto Go wyda, oraz kto Mu nie wierzy). Gdy po tych słowach wielu spośród dotychczasowych uczniów Jezusa odłączyło się od Niego, On sam zapytał Dwunastu: „Czyż i wy chcecie odejść?”, na co Piotr odpowiada: „Panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A my uwierzyliśmy i poznaliśmy, że Ty jesteś Świętym Bożym”.
Słowa Jozuego z dzisiejszego pierwszego czytania: „Gdyby wam się nie podobało służyć Panu, rozstrzygnijcie dziś, komu służyć chcecie, czy bóstwom, którym służyli wasi przodkowie po drugiej stronie Rzeki, czy też bóstwom Amorytów, w których kraju zamieszkaliście. Ja sam i mój dom służyć chcemy Panu” oraz Jezusa z dzisiejszej Ewangelii: „Czyż i wy chcecie odejść?” i odpowiedź Piotra: „Panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A my uwierzyliśmy i poznaliśmy, że Ty jesteś Świętym Bożym”, skłaniają nas do refleksji, jak wygląda nasza relacja z Jezusem: Czy jest to relacja żywa, w której jesteśmy stale otwarci na łaskę Ducha Świętego, dzięki której jesteśmy w stanie zrozumieć każdą naukę, jaką Zbawiciel do nas kieruje, oraz wolę, jaką Bóg ma wobec nas, czy relacja, którą można by określić słowami z Księgi proroka Izajasza (29, 13): „Ten lud zbliża się do Mnie tylko w słowach, i sławi Mnie tylko wargami, podczas gdy serce jego jest z dala ode Mnie”?
Drodzy Bracia i Siostry, niech Pan Bóg pomaga nam na drogach naszej relacji z Nim, aby zawsze była ona żywa i pełna otwarcia na łaskę Ducha Świętego i Bożą wolę.
Dodaj komentarz