Publikuję poniżej biografię beatyfikowanej w dniu dzisiejszym (29 września) przez papieża Franciszka bł. Anny od Jezusa Lobery Torres:
Błogosławiona ANNA OD JEZUSA LOBERA TORRES – zakonnica karmelitańska i towarzyszka św. Teresy – urodziła się w Medina del Campo (Stara Kastylia, Hiszpania) 25 listopada 1545, zmarła w Brukseli 4 marca 1621 r. Anna, córka Diego de Lobery z Plasencia i Franciszki de Torres z Biskajskiej, była głuchoniemą aż do siódmego roku życia. Pozostając sierotą, zamieszkała u krewnych ojca. Złożywszy ślub dziewictwa na świecie, przyjęła habit w klasztorze św. Teresy z Avila w 1570 r. Będąc jeszcze nowicjuszką, św. Teresa wezwała ją do Salamanki i umieściła nad innymi nowicjuszkami. Anna złożyła śluby 22 października 1571 r. i towarzyszyła św. Teresie w 1575 r. przy fundacji Beas, której została pierwszą przełożoną. Później została wysłana przez świętą, aby założyła swój nowy klasztor w Granadzie. Jedną z największych trudności było nieporozumienie pomiędzy św. Teresą i Anną, które wynikało z wcześniejszych ostrych nagan w piśmie z dnia 30 maja 1582 r. Z pomocą św. Jana od Krzyża Anna założyła fundację w Madrycie (1586), którego została przeoryszą. Zbierała także do publikacji pisma św. Teresy. Podczas pobytu w Madrycie Anna popadła w konflikt ze swoim przełożonym, Mikołajem Jesu-Marią (Doria), który nadając regułom rygorystyczne i sztywne zasady oraz koncentrując całą władzę w rękach komitetu stałych urzędników (consulta), starał się strzec zakonnice przed jakimkolwiek rozluźnieniem. Tajemnicą poliszynela było, że konstytucje sióstr, sporządzone przez św. Teresę przy wsparciu Hieronima Gracjana i zatwierdzone kapitułą w 1581 r., miały zostać dostosowane do nowych zasad administrowania. Anna od Jezusa, zdecydowana zachować w nienaruszonym stanie dzieło św. Teresy, zwróciła się (za wiedzą Dorii) do Stolicy Apostolskiej o potwierdzenie apostolskie, które zostało udzielone przez Sykstusa V w liście z dnia 5 czerwca 1590 r. Jednak na skargę Dorii, że zakonnice działały ponad głową swoich przełożonych, Filip II dwukrotnie zabronił zwoływania kapituły w celu przyjęcia listu, a zakonnice oraz ich doradcy i zwolennicy, wśród których był między innymi Luis de León, popadli w niełaskę. Co więcej, przez ponad rok żadnemu zakonnikowi nie wolno było spowiadać sióstr. W końcu Filip, wysłuchawszy historii z punktu widzenia zakonnic, nakazał Konsulcie wznowienie rządów i zwrócił się do Stolicy Apostolskiej z prośbą o zatwierdzenie zasad konstytucji. W związku z tym Grzegorz XIV w liście z 25 kwietnia 1591 r., unieważniającym akty swego poprzednika, obrał kurs pośredni pomiędzy bezwarunkowym potwierdzeniem konstytucji a aprobatą zasad konsulty. Konstytucje te nadal obowiązują w wielu klasztorach karmelitów.
Doria wznowił rządy zakonnic, ale jego pierwszym czynem było surowe ukaranie Anny od Jezusa za zwrócenie się do Stolicy Apostolskiej; przez trzy lata pozbawiona była codziennej komunii, wszelkich kontaktów z innymi zakonnicami oraz głosu czynnego i biernego. Po zakończeniu tej pokuty udała się do Salamanki, gdzie w latach 1596-1599 była przeoryszą. W międzyczasie powstał ruch pieszy mający na celu sprowadzenie mniszek terezjanek do Francji. Święta Maria od Wcielenia, ostrzeżona przez św. Teresę i wspomagana przez de Brétigny i de Bérulle, sprowadziła kilka zakonnic, w większości przeszkolonych przez samą św. Teresę, z Anną od Jezusa na czele, z Avila do Paryża, gdzie założyli klasztor Wcielenia, 16 października 1604. Liczba postulantów była taka, że Anna mogła założyć kolejną fundację w Pontoise, 15 stycznia 1605, a trzecią 21 września w Dijon, gdzie zamieszkała. Niemniej jednak powstały trudności między nią a przełożonymi we Francji, którzy chcieli zezwolić na pewne odstępstwa od surowej reguły św. Teresy; sytuacja stała się napięta i bolesna, kiedy matka Anna została wezwana do Brukseli przez infantkę Izabelę i arcyksięcia Alberta, którym zależało na założeniu klasztoru sióstr karmelitanek. Przybyła tam 22 stycznia 1607 r. i, oprócz domu brukselskiego, założyła fundacje w Louvain (4 listopada) i Mons (7 lutego 1608 r.) oraz pomogła założyć je w Antwerpii i Krakowie w Polsce. Uzyskała ponadto od papieża pozwolenie dla Braci Karmelitów Bosych na osiedlenie się we Flandrii. Hiszpańscy karmelici, postanowiwszy nie rozprzestrzeniać się poza Półwysep, odrzucili tę ofertę, ale zgromadzenie włoskie wysłało Tomasza od Jezusa z kilkoma towarzyszami, którzy przybyli do Brukseli 20 sierpnia 1610 r. 18 września Anna od Jezusa i jej siostry zakonne w obecności nuncjusza, okazywali posłuszeństwo przełożonemu zgromadzenia włoskiego. Do końca życia pozostała przeoryszą w Brukseli. Po jej śmierci nastąpiły liczne cuda, w związku z czym na początku XVII wieku wszczęto proces kanonizacyjny, a w 1878 roku została ogłoszona Czcigodną Służebnicą Bożą.
Błogosławiona Anno od Jezusa Lobero Torres, módl się za nami!
Dodaj komentarz