Dzisiejsza Liturgia Słowa mówi nam, abyśmy w centrum naszego życia stawiali tylko i wyłącznie Chrystusa, gdyż tylko On jest Tym, który gwarantuje, że wszystko jest na swoim miejscu oraz, jak określa Go autor Księgi Mądrości (7, 7-11), której fragment odczytywany jest w ramach dzisiejszego pierwszego czytania, „skarbem najcenniejszym”.
Zbawiciel uczy nas, abyśmy na pierwszym miejscu stawiali tylko i wyłącznie Jego samego, w dzisiejszej Ewangelii (Mk 10, 17-30 (wersja krótsza: Mk 10, 17-27)), w której toczy dialog z bogatym młodzieńcem, który pyta Go, co ma czynić, by osiągnąć życie wieczne, na co Chrystus odpowiada słowami: „Znasz przykazania: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matkę” (Mk 10, 19). Gdy na ową kwestię Chrystusa pada odpowiedź: „Nauczycielu, wszystkiego tego przestrzegałem od mojej młodości”, On sam odpowiada owemu młodzieńcowi: „Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną”, co spotyka się z reakcją odejścia młodzieńca z pochmurną twarzą, ponieważ, jak podkreśla Ewangelista, „miał on wiele posiadłości” (por. Mk 10, 20-22). Widząc reakcję młodzieńca, Jezus mówi do uczniów między innymi te słowa: „Dzieci, jakże trudno wejść do królestwa Bożego tym, którzy w dostatkach pokładają ufność. Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do królestwa Bożego” (Mk 10, 24b). Na podstawie dzisiejszego opisu ewangelicznego warto postawić sobie pytanie: „Jaka jest moja relacja z Jezusem? Czy jest to relacja, gdzie jest On w pełni na pierwszym miejscu, czy też przysłaniają mi Go dobra tego świata?”.
Drodzy Bracia i Siostry, niech Pan Bóg pomoże nam, aby w centrum naszego życia był tylko i wyłącznie Pan Bóg, Światłość Nieprzemijająca, a nie przemijające dobra tego świata.
Dodaj komentarz