Dzisiejsza niedziela oficjalnie rozpoczyna rok liturgiczny 2024/2025. Nie jest przypadkiem, że w ten pierwszy dzień nowego roku liturgicznego, w którym przeżywać będziemy także Wielki Jubileusz Roku 2025, którego hasłem przewodnim jest nadzieja, Liturgia Słowa mówi między innymi właśnie o nadziei. Wyraża się to najpełniej w słowach z dzisiejszego pierwszego czytania z Księgi proroka Jeremiasza: „Oto nadchodzą dni, kiedy wypełnię pomyślną zapowiedź, jaką obwieściłem domowi izraelskiemu i domowi judzkiemu. W owych dniach i w owym czasie wzbudzę Dawidowi potomstwo sprawiedliwe; będzie wymierzać prawo i sprawiedliwość na ziemi. W owych dniach Juda dostąpi zbawienia, a Jerozolima będzie trwać bezpiecznie” (Jr 33, 14-16a) oraz z dzisiejszej Ewangelii: „Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec huku morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. (…) Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z mocą i wielką chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie” (Łk 21, 25-26a. 27-28). Aby tych zapowiedzi móc w pełni oczekiwać z nadzieją, Jezus w dzisiejszej Ewangelii dodaje jeszcze słowa: „Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie spadł na was znienacka jak potrzask. (…) Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym” (Łk 21, 34-35a. 36). W tym samym tonie wypowiada się w dzisiejszym drugim czytaniu z Pierwszego Listu do Tesaloniczan św. Paweł, w słowach: „Pan niech pomnoży was liczebnie i niech spotęguje miłość waszą nawzajem do siebie i do wszystkich, jaką i my mamy dla was; aby serca wasze utwierdzone zostały w nienagannej świętości wobec Boga, Ojca naszego, na przyjście Pana naszego, Jezusa, wraz ze wszystkimi Jego świętymi. Na koniec, bracia, prosimy was i napominamy w Panu Jezusie: zgodnie z tym, co od nas przejęliście o sposobie postępowania i podobania się Bogu – jak już zresztą postępujecie – stawajcie się coraz doskonalszymi!” (1 Tes 3, 12 – 4, 1). W zacytowanych wyżej fragmentach Pan Bóg mówi nam, abyśmy oczekiwali Jego przyjścia z nadzieją, troszcząc się przy tym o nasze życie duchowe, regularnie praktykując naszą wiarę poprzez modlitwę, Eucharystię i przystępowanie do sakramentów (bo tak należy rozumieć słowa Jezusa z dzisiejszej Ewangelii: „czuwajcie i módlcie się w każdym czasie”) tak, byśmy mogli prawdziwie oczekiwać z nadzieją powtórnego przyjścia Jezusa na ziemię i z radością doświadczyć tego wydarzenia.
Drodzy Bracia i Siostry, niech Pan Bóg pomoże nam, abyśmy z nadzieją oczekiwali powtórnego przyjścia Chrystusa na ziemię, troszcząc się przy tym o nasze życie duchowe, co zagwarantuje nam oczekiwane na to wydarzenie z nadzieją i doświadczenie go z radością.
Dodaj komentarz