Rozważanie Słowa Bożego – II NIEDZIELA ADWENTU C – UROCZYSTOŚĆ NIEPOKALANEGO POCZĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY – 8 grudnia 2024

Z racji obchodzonej na równi z dzisiejszą, Drugą Niedzielą Adwentu, Uroczystością Niepokalanego Najświętszej Maryi Panny (formalnie w Adwencie niedziela jest wyższa rangą niż uroczystość, która, w przypadku, gdy wypadnie w niedzielę, jest przenoszona na poniedziałek, ale wobec tej uroczystości uczyniono wyjątek i obchodzi się ją na równi z niedzielą), na co wskazuje chociażby fakt, że w dzisiejszą niedzielę cała Liturgia Słowa, z wyjątkiem dzisiejszego drugiego czytania (Flp 1, 4-6. 8-11), będącego częścią Liturgii Słowa Drugiej Niedzieli Adwentu, postanowiłem, jako refleksję nad dzisiejszą Liturgię Słowa, dać ułożoną przeze mnie modlitwę, odnoszącą się do czytanej dziś Ewangelii Uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (Łk 1, 26-38):

Panie Jezu, pomóż nam nieustannie wsłuchiwać się w Twój głos, podobnie, jak w ten głos wsłuchiwała się Twoja Matka, która w Kanie poleciła nam wszystkim Ciebie słuchać, słowami: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam [mój Syn] powie” (J 2, 5b). Naucz nas także, za Jej przykładem, przyjmować Twoją wolę we wszystkich sytuacjach życia.

Panie Jezu, Maryja w chwili swego Niepokalanego Poczęcia stała się „Żywym Tabernakulum”, przyjmując Ciebie, Światło prawdziwe i Dawcę nadziei, do swego serca, którego drogi zostały wygładzone Twoją łaską, słowami: „Oto ja, służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego” (Łk 1, 38b), które były niejako Jej odpowiedzią na orędzie nadziei, które wniosłeś to Jej serca (owo orędzie wyrażało się chociażby poprzez słowa: „Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego” (Łk 1, 37)), co sprawiło, że owo orędzie nadziei Maryja niosła wszędzie, dokądkolwiek się udała, z czego pierwszy otrzymał je będący w łonie Elżbiety Jan Chrzciciel, który poruszył się, gdy przyszedłeś, jeszcze w łonie Maryi, Ty, Dawca nadziei.

Panie Jezu, u progu Wielkiego Jubileuszu Roku 2025, którego hasłem przewodnim jest właśnie nadzieja, pomóż nam być jej siewcami: spraw, abyśmy, za wzorem Maryi, nieustannie to orędzie nadzieli przyjmowali, wsłuchując się uważnie w Twój głos i niosąc Ciebie, Dawcę nadziei, wszędzie, dokądkolwiek się udamy.

Jezu, pomóż nam być dyspozycyjnym wobec Twej woli.

Amen.

 


Opublikowano

w

przez

Tagi:

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *