Rozważanie Słowa Bożego – VII NIEDZIELA WIELKANOCNA C – 1 czerwca 2025 (tam, gdzie Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego była celebrowana w czwartek, 29 maja)

Ewangelia dzisiejszej niedzieli (J 17, 20-26), będącej ostatnią niedzielą przed wieńczącą 50-dniowy Okres Wielkanocny Uroczystością Zesłania Ducha Świętego, którą obchodzić będziemy w przyszłą niedzielę, przedstawia modlitwę Jezusa w czasie Ostatniej Wieczerzy o jedność chrześcijan, tak bardzo potrzebną w dzisiejszych czasach zarówno w Kościele, jak i na świecie: „Ojcze Święty, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, by świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś” (J 17, 20-21). Słowa te znajdują odniesienie w Ewangelii i pierwszym czytaniu celebrowanej w miniony czwartek Uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego, gdzie Jezus mówi do uczniów: „Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jeruzalem. Wy jesteście świadkami tego” (Łk 24, 46-48) oraz „gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi” (Dz 1, 8). Słowa te jasno wskazują, że nie można głosić Ewangelii według własnego pomysłu, ale według tego, co powiedział Chrystus w Piśmie Świętym i w nauczaniu Kościoła. Jeżeli głosi się Ewangelię według własnego pomysłu, głosi się nie Chrystusa, ale samego siebie, przedstawiając przy tym własną wizję Chrystusa i Kościoła, często odbiegającą od tego, czego Kościół uczy na temat Chrystusa i innych ważnych kwestii chrześcijańskiej wiary w rzeczywistości. Oprócz tego warto zawsze troszczyć się o jedność ze wszystkimi braćmi i siostrami w wierze, polegającą na tym, że wzajemnie uznaje się, mimo różnic światopoglądowych, za takich samych członków jednego Kościoła i wyznawców Chrystusa, ukazując światu w ten sposób Kościół jako przyjazny port dla wszystkich ludzi. Czy potrafię ukazywać innym Chrystusa i Kościół takimi, jakimi Oni w rzeczywistości są, budując przy tym jedność ze wszystkimi braćmi i siostrami i nie mając przy tym względu na ich spojrzenie na dane kwestie?