Święty PIOTR JERZY FRASSATI przyszedł na świat 6 kwietnia 1901 roku w Turynie. Wychowywał się w zamożnym domu razem z młodszą o półtora roku siostrą Lucianą (która jeszcze za życia brata wyszła za mąż za polskiego dyplomatę, Jana Gawrońskiego). Jego ojciec, Alfredo Frassati, był założycielem i właścicielem dziennika La Stampa, senatorem, przez pewien czas także ambasadorem Włoch w Niemczech. Matka, Adelaide Ametis Frassati, była malarką. Swoje wychowanie religijne Piotr Jerzy zawdzięczał przede wszystkim wychowawcom, nauczycielom i spowiednikom, ponieważ rodzice byli raczej obojętni wobec wiary. Tymczasem dla niego wiara bardzo szybko stała się wartością podstawową. Czasami wywoływało to bolesne nieporozumienia rodzinne, które starał się znosić – tak jak wszelkie życiowe niepowodzenia – pogodnie.
Już jako uczeń Piotr Jerzy należał do wielu szkolnych stowarzyszeń religijnych, m.in. do Sodalicji Mariańskiej, do Koła Różańcowego, Apostolstwa Modlitwy, Stowarzyszenia Najświętszego Sakramentu. Codziennie uczestniczył we Mszy świętej i przyjmował Komunię świętą.
W 1919 roku rozpoczął studia na wydziale inżynierii górniczej na politechnice w Turynie. 28 maja 1922 r. – myśląc o apostolstwie wśród górników – został tercjarzem Zakonu Dominikańskiego i przyjął imię Girolamo (czyli Hieronim – na cześć Savonaroli). Uczestniczył również z entuzjazmem w działalności różnych ruchów katolickich. Akcja Katolicka była dla niego prawdziwą szkołą formacji chrześcijańskiej i polem dla apostolatu. Miłował Jezusa w braciach, zwłaszcza tych cierpiących, zepchniętych na margines i opuszczonych. Poświęcał się ubogim i potrzebującym. W jego życiu mocna wiara łączyła się w jedno z miłością.
Był człowiekiem ascezy i modlitwy, w której osiągnął wysoki stopień doskonałości. Jego duchowość kształtowały zwłaszcza Listy św. Pawła Apostoła oraz dzieła św. Augustyna, św. Katarzyny ze Sieny i św. Tomasza z Akwinu, nieustanna – także nocna – adoracja Najświętszego Sakramentu, nabożeństwo do Matki Bożej i Słowo Boże.
Warto wiedzieć, że w 1922 r. Piotr Jerzy Frassati odwiedził Polskę. Był w Gdańsku i Katowicach. Jako przyszły inżynier interesował się górnictwem i planował zwiedzić jedną z kopalni na Śląsku. Do zjazdu pod ziemię prawdopodobnie nie doszło, ponieważ miał problem z ważnością paszportu.
Jego zaangażowanie społeczne i polityczne opierało się na zasadach wiary; był zdecydowanym przeciwnikiem rodzącego się wówczas faszyzmu. Z tego powodu nieraz zatrzymywała go policja. Zafascynowanie pięknem i sztuką, a zwłaszcza malarstwem, zamiłowanie do sportu i górskich wypraw ani zainteresowanie problemami społecznymi nie stanowiło dla niego przeszkody w stałym zjednoczeniu z Chrystusem. W tajemnicy przed najbliższymi opiekował się i spieszył z pomocą, tak duchową, jak i materialną, ubogim swojego miasta. Był znany i bardzo lubiany w dzielnicach, w których nie bywał nikt z jego bliskich.
Umarł nagle, w wieku 24 lat, 4 lipca 1925 roku, krótko przed ukończeniem studiów, na skutek infekcji chorobą Heinego-Medina, którą zaraził się od podopiecznych. Pogrzeb Frassatiego ujawnił jego popularność w Turynie, zwłaszcza wśród ubogich. Opinia społeczna szybko uznała go – mimo młodego wieku – za świętego. Pod jego patronatem powstało wiele stowarzyszeń religijnych.
Św. Jan Paweł II podczas Mszy świętej beatyfikacyjnej odprawionej na placu św. Piotra 20 maja 1990 r. wyniósł go na ołtarze, stawiając za wzór współczesnej młodzieży świata.
Święty KAROL ACUTIS urodził się 3 maja 1991 roku w Londynie. Gdy miał 5 miesięcy, powrócił z rodziną do Mediolanu. Do wyrośnięcia w jego duszy plonu wiary przyczyniła się niania, Beata Sperczyńska, którą rodzice Karola zatrudnili, by opiekowała się nim i dzięki której umiał modlić się także w języku polskim. Kolejnym polskim akcentem w życiu Karola był fakt, że jego babcią ze strony ojca była Maria Henrietta Perłowska, dzięki czemu był on bardzo ciekawy dziejów Polski. W wieku 7 lat, a więc w roku 1998, przystąpił on do Pierwszej Komunii Świętej. Od tego czasu zaczął codziennie uczestniczyć w Eucharystii, a od roku 2003, gdy miał 12 lat, przystępować raz w tygodniu do sakramentu pokuty i pojednania. Zwykł powtarzać, że “Eucharystia jest jego autostradą do nieba” czy też to, iż “wszyscy rodzimy się jako oryginały, ale wielu umiera jako fotokopie”. Mówił także: “Szkoda, że nie ma takich długich kolejek do kościołów, jak są one na mecze czy koncerty”. Oprócz tego Karol słynął z hojności względem ubogich i robienia wszystkiego dla miłości względem Pana Jezusa. Ponadto z pasją odmawiał on różaniec, nazywając odmawianie przez niego niniejszej modlitwy mianem “randek z Matką Bożą”. Ewangelizował również przez Internet, co wyrażało się w stworzeniu przez niego strony o cudach eucharystycznych, uprzednio ucząc się programowania, gdyż jego marzeniem było zostać w przyszłości informatykiem. W sierpniu 2006 roku, gdy miał 15 lat, dowiedział się, że ma on ostrą białaczkę, w związku z czym swe cierpienia ofiarował on za Kościół i papieża Benedykta XVI. Przed śmiercią stwierdził: “Cieszę się, że umieram, ponieważ przeżyłem życie, nie tracąc ani minuty na rzeczy, które nie podobają się Bogu”. 12 października 2006 roku w Monzy, Karol dotarł do kresu ziemskiej wędrówki, odchodząc do Pana. 10 października 2020 roku legat papieża Franciszka, kard. Agostino Vallini, dokonał beatyfikacji Karola Acutisa.
_____________
Biografię św. Karola Acutisa opracowano na podstawie: https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_Acutis [dostęp: 13.06.2025].
Źródło biografii św. Piotra Jerzego Frassatiego: https://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/07-04b.php3 [dostęp: 13.06.2025].
Dodaj komentarz