Fot. dziedzictwo.ormianie.pl
Święty IGNACY SHUKRALLAH MALOYAN urodził się 19 kwietnia 1869 roku w Mardin w Turcji, w skromnej rodzinie ormiańskich katolików, jako czwarte z ośmiorga dzieci.
Już jako chłopiec postanowił zostać kapłanem. W tym celu pojechał do Libanu, gdzie zamieszkał w klasztorze Matki Boskiej w Bzommar. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1896 roku. Wtedy przyjął imię Ignacego (z Antiochii), którego pragnął naśladować.
22 października 1911 roku w Rzymie, podczas synodu biskupów ormiańskich, otrzymał sakrę biskupią z rąk patriarchy Pawła Piotra XIII Terziana. Kiedy 10 grudnia 1911 roku został wraz z Ojcami Synodu przyjęty na audiencji przez papieża, Pius X powiedział o Kościele w Armenii: “Jeden, święty, katolicki i prześladowany”, jak gdyby przewidywał zbliżającą się tragedię.
W 1914 roku wybuchła wojna. Arcybiskupa namawiano, aby ukrył się w górach, on jednak odpowiadał: “Pasterz nie może porzucać swych owiec, by ratować własne życie”.
3 czerwca 1915 roku na podstawie spreparowanych zeznań abp Maloyan znalazł się w więzieniu. Turcy próbowali go zmusić do przejścia na islam i poddawali straszliwym torturom. 9 czerwca arcybiskup pożegnał się w więzieniu ze swoją matką. W nocy 10 czerwca razem z grupą 417 więźniów został wywieziony do Diarberkir, gdzie – jak poinformowano aresztowanych i mieszkańców miasta – mieli oni pracować przy naprawie dróg.
Kiedy dotarli do miejscowości Ain Omar Agha, wybrano dziesięciu spośród więźniów mówiąc, że zostaną uwolnieni. Abp Maloyan zrozumiał wówczas, że czeka ich śmierć.
Żołnierze zamordowali wszystkich, zaś szef policji jeszcze raz zaproponował arcybiskupowi przyjęcie islamu. Kiedy arcybiskup odmówił, został zastrzelony przez dowódcę. Stało się to 11 czerwca 1915 roku. Umierający arcybiskup zdążył jeszcze powiedzieć: “Boże mój, zmiłuj się nade mną. W Twoje ręce oddaję ducha mego”. Turecki lekarz wojskowy orzekł, że arcybiskup zmarł na zawał serca.
7 października 2001 roku arcybiskup Ignacy Maloyan został beatyfikowany przez świętego papieża Jana Pawła II podczas uroczystego nabożeństwa w Rzymie, w 1700. rocznicę ogłoszenia chrześcijaństwa religią państwową w Armenii, co było jedną z form uczczenia tego jubileuszu przez Kościół.
Fot. brewiarz.pl
Podczas wielkiej uroczystości 17 stycznia 1995 roku w porcie Moresby święty papież Jan Paweł II dokonał beatyfikacji świętego PIOTRA TO ROT z Papui Nowej Gwinei. Piotr urodził się w 1912 roku. Jego rodzicami byli Angel To Puia i Maria La Tumul. Mając 18 lat zapisał się do szkoły św. Pawła dla katechistów i ukończył ją z wyróżnieniem. Potem wrócił do rodzinnej wioski, a następnie został katechistą. W wieku 24 lat ożenił się z Paolą La Varpit, miał z nią trójkę dzieci.
W czasie II wojny światowej Japończycy zajęli Papuę Nową Gwineę (Nową Brytanię) i zakazali nauki religii. Piotr organizował wtedy potajemne spotkania chrześcijan, chrzcił dzieci i udzielił schronienia. W końcu został aresztowany przez japońskiego okupanta, został jednak zwolniony po kilku dniach.
W kwietniu lub maju 1945 roku został ponownie aresztowany i skazany na dwa miesiące więzienia. Na krótko przed upływem terminu pobytu w więzieniu japońscy oficerowie zamordowali Piotra, wstrzykując mu truciznę. Nie można dokładnie ustalić dnia jego śmierci.
Fot. Domena publiczna/Wikipedia
Święta WINCENCJA MARIA POLONI (w świecie: Ludwika) urodziła się 26 stycznia 1802 roku w Weronie, w regionie Wenecji Euganejskiej w religijnej rodzinie, jako ostatnie z dwanaściorga dzieci swoich rodziców. W roku 1836 doszło do epidemii cholery, w związku z czym zaczęła opiekować się chorymi, zakładając przy tym, wraz z bł. Janem Karolem Steebem, który spisał regułę zakonną tegoż Instytutu, Instytut Sióstr Miłosierdzia. 12 lat później, 10 września 1848 roku, Ludwika Poloni złożyła w założonym przez siebie Instytucie śluby zakonne, przyjmując imię Wincencja Maria. W swojej działalności otaczała również opieką, wraz z innymi siostrami, chorych i osierocone dzieci. Matka Wincencja Maria Poloni zmarła na raka w wieku 53 lat, opatrzona sakramentem namaszczenia chorych, którego udzielił jej bł. o. Jan Karol Steeb, w dniu 11 listopada 1855 roku w rodzinnym mieście, w opinii świętości. W roku 1939, za jej wstawiennictwem, dokonało się uzdrowienie s. Virginii Agostini, co najpewniej posłużyło jako cud do jej beatyfikacji, której dokonał papież Benedykt XVI, w osobie ówczesnego Prefekta ówczesnej Kongregacji (obecnie Dykasterii) Spraw Kanonizacyjnych, abp (w latach 2010-2024 kard.) Angelo Amato, w dniu 21 września 2008 roku.
fot. Domena publiczna
Święta MARIA Z GÓRY KARMEL RENDILES MARTINEZ przyszła na świat 11 sierpnia 1903 roku w Caracas, stolicy Wenezueli, w wielodzietnej rodzinie. Dzięki protezie lewego ramienia, bez którego się urodziła, pomagała przy pracach domowych. Jako piętnastolatka poznała przybyłe z Francji siostry ze Zgromadzenia Służebnic Jezusa w Najświętszym Sakramencie. 27 lutego 1927 roku wstąpiła do ich wspólnoty w Caracas, przyjmując w niej, w dniu 8 września tegoż roku, habit, a dwa lata później, 8 września 1929 roku, składając śluby czasowe. Równo trzy lata od złożenia ślubów czasowych, 8 września 1932 roku, złożyła w tymże Zgromadzeniu śluby wieczyste. W celu dokończenia formacji zakonnej wysłano ją do francuskiej Tuluzy, gdzie nawiązała kontakt z główną siedzibą Zgromadzenia Służebnic Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Po powrocie z Francji mianowano ją Mistrzynią Nowicjuszek tegoż Zgromadzenia, a w roku 1945 przełożoną domów zakonnych w Wenezueli i Kolumbii. 25 marca 1966 roku, po złożeniu wcześniejszej petycji o oddzieleniu wenezuelskich i kolumbijskich zakonnic, wiernych ideałom Zgromadzenia Służebnic Jezusa w Najświętszym Sakramencie, od tych francuskich, które, porzucając habity i konstytucje niniejszego Zgromadzenia, zgodziły się żyć jako świecki Instytut, do Stolicy Apostolskiej rok wcześniej, przy wsparciu kilku biskupów, księży oraz wszystkich sióstr w wyżej wymienionych krajach, i uzyskaniu na to zgody, rozpoczęło swą działalność założone przez Marię z Góry Karmel Rendiles Martinez Zgromadzenie Służebnic Jezusa, działające na prawie diecezjalnym. W roku 1969 Maria z Góry Karmel Rendiles Martinez objęła stanowisko Przełożonej Generalnej założonego przez siebie Zgromadzenia, które, dzięki niej, rozszerzyło się na inne diecezje w Wenezueli, a także w Kolumbii, gdzie siostry zajmowały się pomocą parafialną, katechizacją, zarządzaniem szkołą i opieką nad potrzebującymi. Stanowisko Przełożonej Generalnej Zgromadzenia Służebnic Jezusa Maria z Góry Karmel Rendiles Martinez pełniła do swej śmierci, która nastąpiła w dniu 9 maja 1977 roku, wskutek bardzo złego stanu zdrowia i fizycznego wyczerpania ogromem pracy, w wieku niecałych 74 lat i pięćdziesiątym roku życia zakonnego. Błogosławioną Kościoła ogłosił ją legat papieża Franciszka, ówczesny Prefekt ówczesnej Kongregacji (obecnie Dykasterii) Spraw Kanonizacyjnych, kard. Angelo Amato, w dniu 16 czerwca 2018 roku.
Fot. brewiarz.pl
Święta MARIA TRONCATTI urodziła się 16 lutego 1883 roku we włoskim Corteno Golgi w ubogiej, bardzo religijnej rodzinie. Cechami Marii była głęboka wiara, a także wrażliwość na biedę i problemy innych ludzi. 15 października 1905 roku rozpoczęła nowicjat w Zgromadzeniu Córek Maryi Wspomożycielki (zwanym potocznie salezjankami), w ramach którego [nowicjatu] pełniła posługę w liguryjskim Varazze. W roku 1915 przeszła specjalny kurs dla pielęgniarek, czego owocem była opieka nad chorymi i rannymi żołnierzami. 9 listopada 1922 roku opuściła Włochy, wyjeżdżając na misję do Ekwadoru, gdzie mieszkała i pracowała aż do swojej tragicznej śmierci w dniu 25 sierpnia 1969 roku w wieku 86 lat, w wyniku wypadku samolotowego w ekwadorskim Sucua, poświęcając się bez reszty pracy ewangelizacyjnej i społecznej na rzecz miejscowej ludności. Jej beatyfikacji dokonał, w imieniu papieża Benedykta XVI, ówczesny Prefekt ówczesnej Kongregacji (obecnie Dykasterii) Spraw Kanonizacyjnych, kard. Angelo Amato, w dniu 24 listopada 2012 roku.
Fot. saintsforsinners.com
Święty JÓZEF GRZEGORZ HERNANDEZ CISNEROS urodził się 26 października 1864 roku w położonym w Andach wenezuelskim mieście Isnotu, jako najstarsze z siedmiorga dzieci Marii Hernandeza Manzanedi i Josefy Antoniny Cisneros Mansilla. W wieku 13 lat, po wcześniejszym udaniu się do Caracas, rozpoczął tam naukę w Collegio Villegas, jednej z najbardziej prestiżowych szkół w ówczesnej Wenezueli, po ukończeniu której podjął studia medyczne, zakończone w roku 1889 i następnie kontynuowane w Paryżu, po powrocie do ojczyzny z którego rozpoczął pracę w szpitalu, gdzie leczył chorych, nie biorąc za to ani grosza. W roku 1918 rozpoczął leczenie zakażonych grypą hiszpanką, której pandemia wtedy wybuchła. W dniu 29 czerwca 1919 roku, w wieku niecałych 55 lat, Józef Grzegorz Hernandez Cisneros zakończył życie, w wyniku potrącenia przez samochód. Do katalogu błogosławionych wpisany został w dniu 30 kwietnia 2021 roku przez papieża Franciszka, którego na ceremonii beatyfikacyjnej reprezentował nuncjusz apostolski w Wenezueli, abp Aldo Giordano.
fot. Domena publiczna
Święty BARTŁOMIEJ LONGO urodził się 11 lutego 1841 roku w Latiano w Apulii (Włochy). W młodości był uczestnikiem wystąpień antyklerykalnych, uczestnikiem seansów spirytystycznych i kapłanem świątyni szatana. Pod wpływem swojego przyjaciela Vincenza Pepego nawrócił się, a następnie podjął studia prawnicze zakończone doktoratem. Zaangażowany w pomoc chorym w szpitalu, został tercjarzem dominikańskim i przyjął imię “Brat Różaniec”.
13 października 1875 roku sprowadził do Pompejów, do podupadłej parafii wizerunek Maryi Różańcowej, który nazwał “narzędziem do realizacji jednego z największych zamierzeń Bożego Miłosierdzia”. Później zrezygnował z zawodu i poświęcił się pracy apostolskiej i charytatywnej w dzielnicach dla biedaków. W Nowej Pompei k. Neapolu wzniósł za swoje pieniądze sierociniec i dom dla dzieci, których rodzice popełniali przestępstwa.
Bartłomiej Longo, zwany “Kawalerem Maryi”, zmarł w opinii świętości 5 października 1926 roku w Pompei. Został beatyfikowany przez św. Jana Pawła II 26 października 1980 roku.
Biografie świętych Ignacego Shukrallaha Maloyana, Piotra To Rota i Bartłomieja Longo pochodzą z książki „Święty pośród świętych. Wyniesieni na ołtarze przez Jana Pawła II. Nasi patroni każdego dnia”, wyd. Jedność, Kielce 2014, biografie świętej Marii z Góry Karmel Rendiles Martinez opracowano częściowo na podstawie Wikipedii, a częściowo na podstawie strony es.catholic.org , biografie pozostałych świętych zaś (Wincencji Marii Poloni, Marii Troncatti i Józefa Grzegorza Hernandeza Cisnerosa) na podstawie Wikipedii.
Dodaj komentarz