Liturgia Słowa, zarówno Mszy Świętej Krzyżma, jak i Mszy Świętej Wieczerzy Pańskiej, mówi nam o służbie zarówno Bogu, jak i otaczającym nas bliźnim. Jest to też – na wzór Chrystusa Kapłana, Który przyszedł na ziemię, by wypełnić wolę Ojca oraz służyć pomocą wszystkim bliźnim bez wyjątku i dać Swe życie na okup za ludzkość – główne zadanie kapłanów, za których się tego dnia modlimy i składamy im życzenia.
Pierwszy aspekt – służba Bogu – widoczna jest szczególnie w Liturgii Słowa Mszy Świętej Krzyżma, a konkretnie w słowach z pierwszego czytania z Księgi proroka Izajasza (61, 1-3a. 6a. 8b-9), które cytuje również Jezus w Ewangelii (Łk 4, 16-21): „Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, abym głosił dobrą nowinę ubogim, bym opatrywał rany serc złamanych, żebym zapowiadał wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; abym obwieszczał rok łaski Pańskiej i dzień pomsty naszego Boga; abym pocieszał wszystkich zasmuconych, bym rozweselił płaczących na Syjonie, abym im wieniec dał zamiast popiołu, olejek radości zamiast szaty smutku, pieśń chwały zamiast przygnębienia na duchu” (Iz 61, 1-3a) (niniejsze słowa proroka Izajasza św. Łukasz przytacza następująco: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana” (Łk 4, 18-19)). Po odczytaniu przywołanych słów Izajasza, Jezus mówi do tłumów, zgromadzonych w synagodze: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli” (Łk 4, 21b). Poprzez te słowa Zbawiciel podkreśla, że to właśnie On jest Tym, Który został namaszczony Duchem Świętym i posłany przez Ojca, aby nieść innym Dobrą Nowinę. Jest to element nie tylko służby Bogu (wypełnienie Jego woli), ale także służby bliźnim poprzez niesienie im Dobrej Nowiny, do czego jest powołany każdy z nas.
Aspekt służby bliźnim widoczny jest również w Liturgii Słowa Mszy Świętej Wieczerzy Pańskiej. Szczególnie widać to w Ewangelii (J 13, 1-15), gdzie Jezus obmywa nogi Swym uczniom, by dać im przykład, aby, podobnie jak On uczynił w stosunku do nich gest miłości, umywając im nogi, tak i oni powinni czynić gesty miłości w stosunku do otaczających ich bliźnich. Wezwanie to jest skierowane również do nas: mamy być otwarci na każdego człowieka bez wyjątku i każdą jego potrzebę, by dzięki temu móc prawdziwie podobać się Bogu.
Jednym z największych gestów miłości Jezusa wobec nas było danie nam Swego Ciała za Pokarm i Swej Krwi za Napój, aby były One dla nas wsparciem na drodze ku niebu. Owo wydarzenie, mające miejsce podczas Ostatniej Wieczerzy i wspominane w dniu dzisiejszym, warto, by pobudziło nas do wielkiego dziękczynienia Bogu za te Wielkie Dary, jakimi są kapłaństwo i Eucharystia. Nie ustawajmy również w modlitwie za kapłanów, aby zawsze byli wierni swej posłudze i, na wzór Chrystusa, zawsze służyli wiernie Bogu i każdemu bliźniemu, a także o liczne powołania kapłańskie, by nigdy nie zabrakło tych, przez których Lud Boży karmi się Ciałem i poi Krwią Pańską, a także otrzymuje łaskę, płynącą z przyjmowania sakramentów.
Czy potrafię służyć wiernie Bogu, wypełniając Jego wolę, a także otwierać się na potrzeby każdego bliźniego bez wyjątku, by móc się dzięki temu jak najlepiej podobać Bogu?
Dodaj komentarz