Można by rzec, że mowa Jezusa, skierowana do uczniów w Wieczerniku w czasie Ostatniej Wieczerzy, co przedstawia dzisiejsza Ewangelia (J 14, 1-12), porusza dokładnie ten sam aspekt, jaki Jezus poruszył w Ewangelii ubiegłej niedzieli (J 10, 1-10). Mianowicie w ubiegłą niedzielę Zbawiciel mówił między innymi: „Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony – wejdzie i wyjdzie, i znajdzie pastwisko” (J 10, 9), natomiast dziś mówi takie słowa, jak: „Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. (…) Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę”, czy „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie” (J 14, 1-2a. 2c-4. 6). Zarówno poprzez wyżej zacytowane słowa Ewangelii sprzed tygodnia, jak i tej dzisiejszej, Jezus wyraźnie podkreśla, że tylko On jest Tym, dzięki Któremu jesteśmy w stanie szczęśliwie dojść do wiecznej radości w Królestwie Niebieskim, albowiem Zbawiciel nas, Swoich uczniów, prowadzi, dzięki naszemu otwarciu się na Jego zbawienną łaskę, drogą wierności Jemu oraz Jego woli i przykazaniom.
„Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca” (J 14, 9b) – poprzez te słowa, skierowane do Filipa w odpowiedzi na jego prośbę: „Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy” (J 14, 8), Jezus podkreśla, iż dokonywane przez Niego dzieła są czynione przez Ojca za Jego pośrednictwem, toteż Zbawiciel przyjął naszą ludzką naturę, z wyjątkiem grzechu, po to, by człowiek mógł – widząc dokonywane przez Syna dzieła – poznać, jaki naprawdę jest Ojciec (Jezus zresztą akcentuje tę prawdę w następujących słowach dzisiejszej Ewangelii: „Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. To Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie – wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła!” (J 14, 10b-11)).
„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, a nawet większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca” (J 14, 12) – mówi Jezus na zakończenie dzisiejszej Ewangelii. Nasze szerokie otwarcie się na łaskę Bożą sprawia również, że, ubogaceni tą łaską, Zbawiciel, za naszym pośrednictwem, przyciąga do Siebie wszystkich, do których udajemy się z Dobrą Nowiną Ewangelii, utwierdzając ich przy tym w wierze.
Czy daję się prowadzić Jezusowi drogą prowadzącą do Jego Królestwa? Czy mam w sobie ewangelizacyjny zapał, by nieść Dobrą Nowinę Ewangelii wszędzie tam, dokąd się udam, pozyskując przy tym dusze i utwierdzając je w wierze? Czy umiem rozpoznawać i w jaki sposób rozpoznaję oblicze Ojca, patrząc na dzieła, których Jezus dokonuje na kartach Ewangelii i w naszym życiu?
Dodaj komentarz