Podobnie jak tydzień temu (Mt 13, 24-43 (wersja krótsza: Mt 13, 24-30)), tak i w dzisiejszą niedzielę (Mt 13, 44-52 (wersja krótsza: Mt 13, 44-46)) (w wersji dłuższej Ewangelii) Jezus prezentuje Swym słuchaczom trzy przypowieści: tym razem o skarbie (Mt 13, 44), perle (Mt 13, 45-46) i sieci (Mt 13, 47-50). Prowokuje nas On tym samym do zadania sobie pytań: „Gdzie jest ukierunkowane moje serce: na Boga czy na świat doczesny?” oraz „Czy w mojej drodze do Królestwa Bożego podążam za tym, co Boże i dobre, a odrzucam to, co złe?”.
Żyjemy w świecie, w którym – jak określił to święty papież Paweł VI w swojej adhortacji apostolskiej „Evangelii Nuntiandi” („Głoszenie Ewangelii”) – „człowiek słucha chętniej świadków niż nauczycieli, a jeśli słucha nauczycieli, to dlatego, że są świadkami”. W kontekście tychże słów dzisiejsza Ewangelia wzywa nas, abyśmy dawali nieustanne świadectwo współczesnemu światu, że tylko Jezus jest Tym, Który prawdziwie przynosi radość, i wyzwala z tego, co zniewala ludzkość. Owo świadectwo możemy dać ukierunkowaniem serca na Chrystusa i Jego Ewangelię oraz życie według niej poprzez odrzucanie tego, co złe, a przyjmowanie tego, co Boże i dobre, i podążanie za tym. Gdy taka postawa charakteryzuje naszą wiarę, wtedy – jak mówi Jezus w zdaniu, konkludującym dzisiejszą Ewangelię (w wersji dłuższej) – jesteśmy podobni „do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare” (Mt 13, 52b), czyli otwieramy się na nowość, jaką niesie Ewangelia i jej przesłanie, podobnie jak uczeni w Piśmie, którzy stawali się uczniami Zbawiciela, jednocześnie zachowując znajomość Starego Testamentu i dając się przemienić przez Ewangelię Chrystusową.
Tak więc, do postawionych wcześniej pytań – „Gdzie jest ukierunkowane moje serce: na Boga czy na świat doczesny?” oraz „Czy w mojej drodze do Królestwa Bożego podążam za tym, co Boże i dobre, a odrzucam to, co złe?” – warto dołączyć także kolejne: „Czy potrafię dawać współczesnemu światu, w którym żyję, świadectwo o tym, że tylko Chrystus prawdziwie przynosi radość i daje wyzwolenie, a także życia, ukierunkowanego na Zbawiciela i Jego Ewangelię, wyrażającego się w przyjmowaniu przywołanej postawy podążania za tym, co Boże i dobre, i odrzucania tego, co złe?” i „Czy potrafię się otworzyć na nowość przesłania Ewangelii Chrystusa i dać się przez to przesłanie przemienić?”.
Boże, daj nam, Twoim sługom, „serce rozumne do rozróżniania dobra od zła” (por. 1 Krl 3, 9), a także otwarte na Chrystusa i Jego Ewangelię.
Amen.
Dodaj komentarz