Po słyszanej przez nas tydzień temu przypowieści Jezusa o nielitościwym dłużniku, któremu król darował dług i który nie chciał postąpić ze swoim współsługą tak, jak król postąpił z nim (Mt 18, 21-35 – poprzez tę przypowieść Chrystus mówi, jak ważne w życiu jest wzajemne przebaczenie win), dziś Zbawiciel opowiada nam przypowieść o robotnikach w winnicy (Mt 20, 1-16a), którą chce On nam uświadomić, że Bóg w Swej miłości traktuje każdego człowieka po równo i nikogo nie wyróżnia, jak czasem się nam wydaje, lecz obdarza go takimi darami, jakie są mu potrzebne do wypełniania swej misji, do jakiej jest on przez Niego powoływany. W związku z tym, poprzez słowa dzisiejszej przypowieści z Ewangelii, Jezus mówi: „Nie daj się logice kalkulacji, ale nieustannie dziękuj za dary, jakimi Bóg cię obdarza!”. W perspektywie wieczności dary te, które realizujemy w ramach naszej służby w Winnicy Pańskiej, tj. Kościele, przyczyniają się na większą chwałę Boga, w związku z czym owocem ich wiernej realizacji, bez porównywania się z innymi, będzie największa nagroda, do której wspólnie zdążamy i którą Bóg da każdemu bez wyjątku, pod warunkiem życia w zjednoczeniu z Nim i Jego przykazaniami – Królestwo Niebieskie.
Czy potrafię z wdzięcznością przyjmować dary, jakimi Bóg obdarza mnie, bez porównywania się z innymi? Czy wiernie realizuję te dary, oddając nimi chwałę Bogu, a przez to zbliżam się do Królestwa Niebieskiego w zjednoczeniu z Nim?
Jezu, ucz nas wierności w realizacji darów, jakimi nas obdarzasz, i wdzięczności za nie, by dary te przyczyniały się na Twoją większą chwałę, a wierność w ich realizacji mogła zaowocować wiecznym szczęściem w zjednoczeniu z Tobą w Królestwie Bożym.
Amen.
Dodaj komentarz