Rozważanie Słowa Bożego – XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA A – 15 listopada 2026

W dzisiejszej Ewangelii (Mt 25, 14-30 (wersja krótsza: Mt 25, 14-15. 19-21)) Jezus wzywa nas, poprzez przypowieść o talentach, do tego, abyśmy jak najlepiej i najwłaściwiej wykorzystywali dane nam przez Boga talenty i zdolności, a przez to okazali się godnymi nagrody wiecznej w Jego Królestwie. Realizując – tak jak pierwszy i drugi sługa ze słyszanej przez nas dziś przypowieści (por. Mt 25, 16-17) – wiernie to, w czym jesteśmy dobrzy, i co jest także darem od Boga, z pomocą Którego jesteśmy w stanie wprowadzić w czyn nasze talenty, pomagamy innym, szczególnie tym, których świat w większości nie zauważa, dostrzec miłość Boga, która dociera do nich również poprzez realizację należących do nas zdolności. Papież Leon XIV w orędziu na przeżywany w dzisiejszą niedzielę – w tym roku dziesiąty – Światowy Dzień Ubogich, pod hasłem: „Bóg jest ucieczką ubogiego” (por. Ps 14, 6), pisze między innymi: „Ubodzy naszych czasów to zapomniani i zepchnięci na margines: okradani nie tylko z chleba, lecz także z głosu i twarzy. Oby mogli spotkać Syna Bożego, który staje się bliski wszystkim i nikogo nie pomija. Niech spotkają Go przede wszystkim w tych, którzy nazywają siebie chrześcijanami” (Leon XIV, Orędzie na X Światowy Dzień Ubogich, XXXIII Niedziela Zwykła, 15 listopada 2026 (źródło: https://www.vatican.va/content/leo-xiv/pl/messages/poor/documents/20260613-messaggio-giornata-poveri.html). Do takich osób, o których pisał Leon XIV w przywołanych przed chwilą słowach, jesteśmy szczególnie posłani, by mogły one, dzięki wierności powierzonym nam przez Boga talentom, jak najbardziej doświadczyć prawdy o tym, że – mimo ich odrzucenia przez tych, którzy są zamknięci we własnym ego – On nigdy nie zostawi ich samych i sprawi, że, poprzez takie osoby jak my, namacalnie doświadczą Jego bezgranicznej miłości do każdego człowieka bez wyjątku. „W Chrystusie – pisze w innym miejscu wspomnianego wcześniej orędzia papież Leon XIV – także my jesteśmy wezwani, aby stawać się ubogimi i być ucieczką dla ubogiego. Wspólnota chrześcijańska nie może pozostać nieczuła wobec tak wielu ludzi, którzy dziś stoją u drzwi, a pozostają niewidoczni dla tych, którzy zamknęli się we własnych murach. Kościół ze swej natury jest powołany do tego, aby być ubogi i być ucieczką dla ubogich. (…) Miłość Chrystusa czyni nas bowiem uczestnikami życia miłością samego Boga. W tym sensie chrześcijanie są wezwani nie tylko do szukania ucieczki w Bogu, lecz także do tego, by w Bogu stawać się ucieczką dla innych, „nie czyniąc różnic między tymi, którzy pomagają, a tymi, którym się pomaga; między tymi, którzy zdają się dawać, a tymi, którzy wydaje się, że otrzymują; między tymi, którzy wydają się ubodzy, a tymi, którzy czują, że mogą ofiarować swój czas, zdolności, pomoc. Jesteśmy Kościołem Pana, Kościołem ubogich, wszyscy jesteśmy cenni, wszyscy jesteśmy osobami, każdy niesie w sobie niepowtarzalne Słowo Boże. Każdy jest darem dla innych” (Homilia, 17 sierpnia 2025 (https://www.vatican.va/content/leo-xiv/pl/homilies/2025/documents/20250817-omelia-albano.html))” (Leon XIV, Orędzie na X Światowy Dzień Ubogich, XXXIII Niedziela Zwykła, 15 listopada 2026 (źródło: https://www.vatican.va/content/leo-xiv/pl/messages/poor/documents/20260613-messaggio-giornata-poveri.html).

Czy potrafimy wiernie realizować powierzone nam przez Boga talenty z pożytkiem dla siebie i innych? Czy, poprzez wierność realizacji powierzonych nam przez Boga zdolności, pomagamy ludziom wokół nas namacalnie doświadczyć Jego miłującej obecności?

Jezu, ucz nas, by wszystko to, co jest naszym talentem, mogło służyć ku większej Twojej chwale i pożytkowi innych.

Amen.


Opublikowano

w

przez

Tagi:

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *